Pseudo-eindheffing vanaf 2027: wat betekent dit voor werkgevers?
Vanaf 1 januari 2027 krijgen werkgevers te maken met een nieuwe fiscale maatregel voor zakelijke personenauto’s: de pseudo-eindheffing. Stel je vanaf dat moment een personenauto met CO₂ uitstoot ter beschikking aan een werknemer die de auto ook privé of voor woon-werkverkeer gebruikt? Dan betaal je als werkgever een extra heffing van 12% van de cataloguswaarde per jaar.
Voor organisaties met een zakelijk wagenpark kan dit een flinke impact hebben op de mobiliteitskosten. Het is daarom verstandig om nu al te kijken naar de samenstelling van je wagenpark, aflopende leasecontracten en de keuzes die je richting 2027 wilt maken.
Wat is de pseudo-eindheffing?
De pseudo-eindheffing is een extra belasting voor werkgevers die een personenauto met CO₂ uitstoot ter beschikking stellen aan een werknemer, wanneer deze auto ook privé of voor woon-werkverkeer wordt gebruikt. Het gaat bijvoorbeeld om benzineauto’s, dieselauto’s en hybride auto’s.
De heffing bedraagt 12% van de cataloguswaarde per jaar en komt volledig voor rekening van de werkgever. Deze staat los van de reguliere bijtelling die een werknemer eventueel betaalt. De werkgever mag de pseudo-eindheffing niet verhalen op de werknemer.
Een voorbeeld maakt de impact duidelijk. Bij een personenauto met een cataloguswaarde van € 40.000 bedraagt de pseudo-eindheffing € 4.800 per jaar. Dat is € 400 per maand aan extra werkgeverslasten.
Voor welke auto's geldt de pseudo-eindheffing?
De regeling geldt voor personenauto’s die niet volledig emissievrij zijn en die mede privé ter beschikking worden gesteld. Voor deze regeling wordt woon-werkverkeer ook als privégebruik gezien. Dat is anders dan bij de reguliere bijtelling.
Wordt een auto uitsluitend zakelijk gebruikt en vindt er ook geen woon-werkverkeer plaats? Dan is de pseudo-eindheffing niet van toepassing. Het gaat dus niet alleen om het type auto, maar ook om de manier waarop deze wordt gebruikt.
Volledig elektrische personenauto’s vallen niet onder de pseudo-eindheffing. Ook bestelauto’s vallen buiten deze specifieke regeling.
Hoe werkt de overgangsregeling?
Voor auto’s die vóór 1 januari 2027 al door dezelfde werkgever ter beschikking zijn gesteld, geldt overgangsrecht. Voor deze auto’s hoeft tot 1 januari 2031 geen pseudo-eindheffing te worden betaald. Ook wanneer dezelfde auto in die periode naar een andere werknemer binnen dezelfde organisatie gaat, kan het overgangsrecht behouden blijven.
Dat maakt 2026 een belangrijk jaar voor werkgevers en wagenparkbeheerders. Wil je nog een fossiele personenauto onder het overgangsrecht laten vallen, dan moet deze vóór 1 januari 2027 daadwerkelijk ter beschikking zijn gesteld. Alleen een bestelling plaatsen of een leasecontract ondertekenen is niet voldoende.
Wat betekent dit voor de kosten van je wagenpark?
De financiële impact kan snel oplopen. Stel dat je vanaf 2027 tien personenauto’s met CO₂ uitstoot ter beschikking stelt, met ieder een cataloguswaarde van gemiddeld € 40.000.
De totale cataloguswaarde bedraagt dan € 400.000. Bij een pseudo-eindheffing van 12% gaat het om € 48.000 aan extra werkgeverslasten per volledig jaar.
De keuze voor een nieuwe leaseauto wordt daardoor steeds meer een afweging tussen mobiliteitsbehoefte, beschikbaarheid, duurzaamheid en totale kosten.
2026 is het moment om vooruit te kijken
Dat betekent niet dat iedere organisatie nu alsnog voor fossiele auto’s moet kiezen. Wel is het verstandig om de verschillende mogelijkheden tijdig naast elkaar te zetten.
Welke leasecontracten lopen binnenkort af? Voor welke medewerkers is elektrisch rijden al goed toepasbaar? Waar zijn laadmogelijkheden nog een aandachtspunt? En zijn er situaties waarin een snel leverbare auto in 2026 beter aansluit bij de behoefte van de organisatie?
Bij J&T Autolease kijken we graag samen naar deze keuzes. Zo krijg je inzicht in wat de pseudo-eindheffing voor jouw wagenpark betekent en welke oplossing past bij jouw organisatie.